Z radością rozpoczynamy cykl psychoedukacyjny, dedykowany dla osób, które po raz pierwszy zetknęły się z teorią dynamizmu charakteru. Dynamizm charakteru można sprawdzić na naszej stronie, korzystając z zakładki kwestionariusz – znajduje się tam nasz opatentowany naukowo Kwestionariusz Dynamizmu Charakteru. W naszym cyklu będziemy korzystać z języka potocznego, jak najbardziej zrozumiałego dla osób, które w jak najszybszy sposób intuicyjnie chciałyby zrozumieć tę niezwykle pożyteczną teorię naukową.
Dynamizm charakteru to pojęcie wprowadzone przez Mariana Mazura w ramach cybernetycznej teorii charakteru. Zgodnie z tą teorią, systemy zdolne do samosterowania się charakteryzują się dynamizmem charakteru mierzonym w logarytmie współczynnika rozbudowy do starzenia się systemu. Ale spokojnie, to tylko obrazowe, matematyczne ujęcie tego tematu. Tak naprawdę, na zachowanie człowieka wpływa szereg innych czynników, a to właśnie przez zachowanie przejawia się przecież dynamizm charakteru, który sam w sobie jest konstruktem teoretycznym.
Zgodnie z teorią Mariana mazura, istnieje pięć różnych dynamizmów charakteru. Dynamizm dodatni charakteryzuje się przewagą rozpraszania energii. Występuje tam zdecydowana przewaga rozbudowy systemu nad jego starzeniem się; dlatego sztandarowym przykładem egzodynamika jest dziecko. Ale, ale – to nie znaczy, że egzodynamikami są tylko dzieci, ponieważ dynamizm charakteru może być też przyśpieszony albo opóźniony. Gdyby tak nie było, nie mielibyśmy wspaniałych artystów, którzy przecież będąc dorosłymi ludźmi tworzą dzieła sztuki czy muzyki.
Dynamizmem, który przejawia się równowagą procesów rozbudowy do starzenia się systemu jest statyzm. Pomiędzy etatyzmem i egzodynamizmem znajduje się również egzostatyzm, który wg teorii Mariana Mazura najbardziej obrazowo widać wśród młodzieży. Nie jest to już zupełna nieprzewidywalność, jak u dzieci, nie występuje urojona rzeczywistość bajek czy marzeń sennych. Nadal jednak istnieje silna potrzeba wyrażania siebie i swojej wyjątkowości, choćby poprzez strój, makijaż. Egzostatycy również lubią się bawić, a ich życie musi pełne zróżnicowanych bodźców, takich jak na przykład wspólne wyjścia, koncerty, wypady.
Statyzm to dynamizm znajdujący się po środku skali. Charakteryzuje się równowagą procesów rozbudowy i starzenia się systemu, co oznacza, że po nagłych wydatkach energetycznych musi wystąpić ponowne zaczerpnięcie sił; w praktyce bardzo ułatwiają to codzienne rytuały. Z tego powodu statycy to ci, którzy trzymają społeczeństwo w ryzach, codziennie wstając do pracy, prowadząc stabilne życie a przede wszystkim – trzymając się ustalonych zasad społecznych. Są to osoby, po których wiadomo, czego się spodziewać, często wzbudzające tym zaufanie. Mówi się, że są one większością społeczeństwa i reprezentują wiek średni, ale pamiętajmy, że to tylko obiegowa opinia, ponieważ niezmiernie rzadko zdarza się, aby ktoś miał cechy typowe dla zaledwie jednego dynamizmu. Jeśli tak jest, można powiedzieć, że wykres jego dynamizmu charakteru jest wąski, a tolerancja na zachowania niezgodne z własnym dynamizmem – mała.
Endostatyzm jest to słaby dynamizm ujemny, charakteryzujący się przewagą oszczędzania energii. Gdy brakuje mocy własnej, należy sięgnąć po posiłki. W cybernetyce nazywamy to mocą socjologiczną. Pamiętajmy, że endostatyzm może występować w młodym wieku – mamy wtedy do czynienia na przykład z młodymi oficerami lub innymi ludźmi, którzy lubią organizację i dążenie do celów, działania i czyny zamiast słów. Endostatyk potrafi dochować tajemnicy, ale i potrafi wykonać rozkaz swojego dowódcy. Ma domieszkę statyzmu w sobie, a więc trzyma się ustalonych zasad.
Endodynamik z kolei nie słucha nikogo, ponieważ sam czuje się szefem. Dąży do zdobycia jak największej mocy socjologicznej. Interesuje go potęga, ponieważ musi zastąpić mocą socjologiczną straty w swojej energii. Woli skrywać w sobie jak najwięcej swych tajemnic i nie zdradza nikomu, o czym myśli, nawet mimiką. Jest to najsilniejszy dynamizm ujemny, do którego, zgodnie z teorią Mazura, wiele osób nawet nie dożywa – ale pamiętajmy, że to tylko opinia, ponieważ dynamizm charakteru nie jest zależny wyłącznie od wieku. W rzeczywistości, widzimy także endodynamików działających prężnie z siłami witalnymi w strukturach politycznych oraz biznesowych jako liderów.
autor: Maria Biernacka
psychocybernetycy.com 